Het riet trekt meteen een strakke lijn langs het dak, terwijl de witte gevelvlakken en donkere kozijnen daar scherp tegen afsteken. In deze moderne villa met rieten dak lopen landelijke en eigentijdse onderdelen door elkaar zonder dat ze elkaar wegdrukken. De gestucte gevels, de verspringende topgevel en de zwarte plintsteen zetten de buitenzijde stevig neer, terwijl de dubbele voordeur met gevelbekleding al bij de entree een ander, verfijnder materiaal laat zien. Het werk van HABÉ zit hier vooral in de afwerking: het gebouw vraagt om precieze aansluitingen, strakke lijnen en een uitvoering waarin elk vlak klopt.

Riet, stucwerk en donkere kozijnen in één beeld

De hoofdvorm van de woning wordt gedragen door het rieten dak en de gestucte gevels met verspringende topgevel. Dat geeft de villa hoogte en ritme, zeker in combinatie met de donkere kozijnen en lateien. De gevels blijven rustig van toon, maar de detaillering maakt het beeld niet vlak. De zwarte plintsteen is uitgevoerd in vlak metselwerk, waarbij voeg en metselmortel optisch één geheel vormen. Daardoor krijgt de voet van het huis meer gewicht, terwijl de witte gevelvlakken erboven juist lichter ogen. Deze rietgedekte villa leeft van dat contrast.

Wie dichterbij komt, ziet hoe de buitenkant meer uit materiaalschakeringen bestaat dan uit versiering. Het riet verzacht de dakrand, het stucwerk houdt de gevels helder en de donkere kozijnen trekken de openingen visueel samen. Samen geven die onderdelen de woning het profiel van een villa in landelijke stijl met een strakke lijnvoering. De kracht zit niet in overdaad, maar in de manier waarop dak, gevel en plint op elkaar reageren. Juist daar wordt het maatwerk zichtbaar: in de overgang van zacht naar hard, van licht naar donker.

Een entree die meteen een ander materiaal laat zien

De dubbele voordeur vormt een duidelijke onderbreking in het ritme van stucwerk en riet. De deur is voorzien van gevelbekleding met een natuurlijke, sobere uitstraling, waardoor de entree een eigen accent krijgt zonder los te raken van de rest van het huis. Het materiaal werkt anders dan het pleisterwerk eromheen: vlakker, strakker en directer in het beeld. Zo krijgt de toegang zone gewicht, terwijl de voorgevel zijn rustige samenstelling behoudt. In dit deel van de woning komt het vakmanschap van de afwerking nadrukkelijk naar voren.

Ook de schaal van het gevelbeeld blijft leesbaar. De hoge dakvlakken en de verspringende topgevel zorgen voor een stevige aanblik, maar de lijnen zijn zuiver gehouden. De donkere kozijnen snijden de witte vlakken scherp aan en benadrukken de openingen in de gevel. Dat maakt de voordeur niet tot een los element, maar tot onderdeel van een zorgvuldig opgebouwde compositie. De strakke gevels met donkere kozijnen zijn hier geen stijlstatement op zichzelf, maar het resultaat van precies bouwen en goed afwerken.

De veranda als beschutte overgang naar buiten

Achter de woning ligt een veranda met glazen schuifwand, daklichten en eiken staanders. Het is geen gesloten uitbouw, maar een ruimte die meebeweegt met het seizoen. Met de glazen schuifwand blijft de zitplek beschut, terwijl het daglicht via de daklichten diep naar binnen valt. De houten staanders geven de veranda een duidelijk eigen ritme. Ze staan stevig in de bestrating en verbinden het overdekte deel van de buitenruimte met de tuin eromheen. Het resultaat is een praktische overgang tussen binnen en buiten, zonder harde breuklijn.

Juist in deze ruimte wordt zichtbaar hoe het huis meer vraagt dan alleen een mooie buitenkant. De overdekte zone vraagt om constructie, glas en hout die precies op elkaar aansluiten. De veranda is daarmee een belangrijk onderdeel van het geheel, omdat hier het gebruik van de woning zich uitstrekt naar buiten. Voor vroege zon of een koele avond biedt de glazen schuifwand een afscherming die het verblijf verlengt. In de beleving van deze veranda met glazen schuifwand zitten materiaal en comfort vooral in de manier waarop de ruimte is opgebouwd.

Daglicht tussen hout en glas

De daklichten geven de veranda een helder bovenlicht, waardoor de houten staanders minder zwaar ogen en de ruimte meer diepte krijgt. Onder het dak is het contrast tussen glas, hout en bestrating goed zichtbaar. Die mix maakt de overkapping niet anoniem; de details houden het beeld scherp. De eiken staanders geven warmte aan het geheel, maar zonder decoratief te worden. Ze dragen letterlijk de ruimte en laten zien dat een goede buitenzone niet alleen uit openheid bestaat, maar ook uit de juiste plaatsing van elk onderdeel.

Het interieur zet door met glas, parket en staal

Binnen verschuift het beeld naar een rustiger, lichter palet. De visgraatparketvloer trekt meteen aandacht, omdat het patroon beweging brengt in de ruimte zonder druk te worden. Daarboven zorgen de stalen taatsdeuren voor een duidelijke lijn in het interieur. Ze openen de woning en laten daglicht verder doorlopen, zodat ruimtes niet op zichzelf blijven staan. Het zijn precies die twee elementen die het interieur dragen: een traditionele vloer die in een klassiek patroon ligt, en deuren die juist strak en technisch ogen. Samen vormen ze de basis van een interieur met visgraatparket.

De trap sluit daar goed op aan. De eiken Z-trap is gemonteerd op keepbomen, met een balustrade die onderdeel is van het trapbeeld zelf. Daardoor oogt de trap niet als een los object in de hal, maar als een doorlopend meubelachtig bouwelement. De stalen leuning vormt de laatste lijn en maakt het geheel visueel af. Ook hier draait het om afwerking: hout, staal en de manier waarop de delen precies op elkaar aansluiten. De ruimte blijft open, maar krijgt door deze onderdelen een duidelijke ordening.

Licht dat door het huis wordt doorgegeven

De stalen taatsdeuren laten meer doen dan alleen openen en sluiten. Ze trekken licht door van ruimte naar ruimte, waardoor de donkere vloer en lichte wanden sterker op elkaar reageren. In de leefruimtes zorgen grote glaspartijen voor lange zichtlijnen en veel daglicht. Dat effect is ook terug te zien in de open opzet van de woonkeuken en de aangrenzende ruimten, waar witte kasten, een eiland en donkere vloertegels elkaar afwisselen. Het geheel blijft overzichtelijk, maar niet kaal. De materialen geven richting aan het gebruik van de ruimte.

De badkamer sluit aan op datzelfde nuchtere materiaalgebruik. Lichte wanden, een donker vloervlak en eenvoudige vaste elementen houden de ruimte helder en rustig. De tegelkeuze doet daar veel werk; het contrast tussen wand en vloer is meteen zichtbaar. Ook buiten de badkamer blijft die voorkeur voor duidelijke oppervlakken terugkomen, bijvoorbeeld in de open leefruimte waar glas, tegel en hout elkaar afwisselen. De woning laat zo een interieur zien waarin details niet worden opgevoerd, maar zorgvuldig worden geplaatst.

Verwarmen met warmte uit de bodem

Onder het zichtbare werk zit een aardwarmtepomp die de woning verwarmt met warmte uit de bodem. Die techniek staat niet in beeld, maar hoort wel bij de manier waarop het huis is opgebouwd en gebruikt. Geothermische warmte vraagt om een doordachte installatie, zeker in een villa waar afwerking en materiaalkeuze zo zichtbaar zijn. Het past bij een woning waarin niet alleen de gevels en het interieur, maar ook de technische basis zorgvuldig zijn meegenomen. De uitvoering blijft daarmee consistent, van dak tot installatie.

De opdrachtgevers leverden het ontwerp aan en benaderden daarna meerdere aannemers. Na de gesprekken viel de keuze op HABÉ Bouwen. In dit project zit de bijdrage van de uitvoerende partij vooral in het bouwkundige en afwerkmatige resultaat dat zichtbaar is in gevels, aansluitingen, veranda en interieur. Het is een woning die zijn karakter ontleent aan materiaal en precisie: riet boven, strak stucwerk en donkere kozijnen eronder, met binnen een vloer, trap en deurpartij die hetzelfde niveau van afwerking vasthouden. Zo krijgt deze moderne villa met rieten dak zijn eigen, rustige spanning.