Een paarse bank onder grote ramen zet meteen de toon: hier draait alles om licht en om ruimte die niet te strak is afgebakend. In dit oud en nieuw interieur lopen meubels, kunst en gebruiksvoorwerpen vanzelf door elkaar. Witte wanden vangen het daglicht, een houten vloer loopt rustig door en langs de muren staan objecten met een persoonlijke geschiedenis. De woning voelt ingericht op kijken, werken en zitten, zonder dat één functie het geheel dichtzet.

Oud en nieuw interieur in materiaal en lijnenspel

Toen de flat in 1995 werd betrokken, was de indeling nog opgesplitst in kleinere kamers. Die verdeling is losgelaten. De grotere open vlakken zijn belangrijk, omdat er thuis gewerkt wordt en omdat een atelierachtige werkhoek lucht nodig heeft. Dat zie je terug in de manier waarop de meubels staan: niet tegen elkaar gedrukt, maar met genoeg ruimte ertussen. Het is een rustige werkplek thuis, waar een sofa ook een plek wordt om ideeën te laten landen.

De woning laat goed zien hoe werken vanuit huis inrichting meer kan zijn dan een bureau neerzetten. Een lamp, een tafel, een stoel en een wand vol beelden vormen samen een functionele zone, terwijl de rest van de kamer open blijft. Grote ramen trekken het licht naar binnen en maken de opstelling helder leesbaar. Juist die openheid geeft het eclectisch interieur oud en nieuw zijn spanning: het is verzameld, maar niet vol.

Oud en nieuw interieur zonder nette volgorde

Er staan vintage meubels naast modernere stukken, maar nergens voelt het als een keurige formule. De bewoner kocht door de jaren heen meubels die een verhaal meedragen, vaak van goede kwaliteit en vaak vintage. Ook de kleine theetafel van de ouders heeft zo’n plek gekregen. Dat ene object verbindt generaties, net als de verwijzing naar het ouderlijk huis met ontwerpen uit de jaren 1950 en 1960. In dit oud en nieuw interieur mag die herkomst zichtbaar blijven.

Wat opvalt, is dat de mix niet draait om stijlregels maar om gebruik en herinnering. Een stoel staat er om te zitten, een kast om boeken te dragen, een tafel om iets op neer te leggen. Tussen die vaste functies schuiven persoonlijke voorwerpen binnen: een beeldje, schoenen van een reis, een kleine matroesjka. Zo groeit een vintage interieurmix meubels langzaam uit tot een verzameling met een eigen tempo, waarin elk stuk iets anders bewaart.

Voorwerpen die een omweg hebben gemaakt

De verzameling komt niet uit één bron. Tussen 2009 en 2016 werd er gereisd naar zestien landen, waaronder Pakistan, India, Indonesië en Kazachstan. Werk ging mee in de koffer, en terug kwamen kleine dingen die later in huis hun plek vonden. Soms is dat een simpel object, soms alleen een herinnering die eraan vastzit. De gouden theepot uit China is daar een goed voorbeeld van: hij heeft misschien weinig materiële waarde, maar draagt wel de sfeer van een ontmoeting en een moment met zich mee.

Juist daardoor krijgt kunst aan de muur interieur hier een bredere betekenis. Niet alleen ingelijste beelden maken deel uit van de wand, ook de objecten op een dressoir of in een open rek doen mee in het verhaal. De kamer wordt zo geen gestileerde etalage, maar een plek waar kijken en verzamelen samenkomen. Het resultaat is een eclectisch interieur oud en nieuw dat leeft van herinneringen, niet van uniforme sets.

Boogopeningen en grote ramen als stille ruggengraat

De foto’s laten een woning zien met boogopeningen en grote ramen, wit geschilderde wanden en veel daglicht. Dat maakt de ruimtes helder, ook wanneer er veel objecten aanwezig zijn. In de doorgangen zit een zachte ronding, terwijl de ramen juist voor breedte zorgen. Het licht glijdt over de houten vloer en laat de verschillende hoekjes duidelijk van elkaar onderscheiden. Zo krijgt licht en ruim wonen een heel concrete vorm: niet leeg, wel open. De oud en nieuw interieur komt daardoor niet als losse afwerking over, maar als onderdeel van de gevel.

In een van de kamers staat een houten dressoir naast een zwarte leren fauteuil met voetensteun. De combinatie van zacht, hard, glanzend en mat werkt vooral omdat de ruimte eromheen adem krijgt. De witte panelen en omlijstingen langs de deuropeningen houden het geheel rustig, maar niet steriel. Er zit genoeg textuur in de kamer om het oog vast te houden, van de vloer tot de kleine decoratie op het blad van het dressoir.

Een werkhoek met zicht op de wand

De atelierachtige werkhoek is opgebouwd rond een bureau, een lamp en een wand vol foto’s en prints. Dat is geen decoratief hoekje, maar een plek waar gekeken, geselecteerd en gedacht wordt. De grote raampartij naast het bureau zorgt voor lang daglicht, terwijl het gordijn de ruimte zachter maakt. Hier wordt duidelijk waarom een rustige werkplek thuis voor deze bewoner belangrijk is: de kamer moet kunnen meebewegen met concentratie, pauze en observatie.

Ook in de eet- of werkzone blijft die logica zichtbaar. Gele stoelen staan rond een tafel en brengen een helder kleuraccent in de lichte ruimte. Daarachter opent de kamer zich verder naar de keuken, waar hanglampen boven de doorgang hangen. Het is een indeling die beweging niet blokkeert. Je kijkt van zone naar zone zonder dat de woning haar overzicht verliest, en precies dat maakt het werken vanuit huis hier zo geloofwaardig.

Tekenen van een leven in materiaal en beeld

De achtergrond van de bewoner is net zo veelzijdig als het interieur zelf. Opgroeien in Oost-Duitsland, een opleiding in porselein draaien en glazuren, daarna grafisch ontwerp, gevolgd door jaren als productontwerper, textiel en illustratie: het klinkt als een lange route, maar in de ruimte vallen die sporen samen. Tapijten moesten eerlijk en authentiek zijn en iets vertellen. Die gedachte keert terug in de keuze voor objecten en in de manier waarop beelden aan de wand zijn geplaatst.

Daarbij hoort ook dat de ruimte niet te perfect of te gecoördineerd mag worden. Die uitspraak is in het interieur te lezen. Het is een kamer waarin kunst aan de muur interieur niet losstaat van het dagelijkse leven, maar er juist doorheen loopt. Mensen, relaties, kracht, energie, pijn, lijden en humor vormen het kader waarbinnen gewerkt wordt. De woning biedt daarvoor geen podium met één vaste positie, maar een reeks plekken: bank, tafel, stoel, dressoir, bureau.

Fotografie – Florian Böhm

Bijdragers: Anagram Sofa – Panter&Tourron; Lounge Chair en Ottoman – Charles & Ray Eames; Happy Bin – Michel Charlot; Eames Aluminium Chairs 131-132; Wall Clocks, Ball Clock ltd edition – George Nelson; Plywood Chair LCM – Charles & Ray Eames; Akari 13A – Isamu Noguchi; Vitra Cushions; Wooden Dolls nrs: 1-4-6-7-13-22 – Alexander Girard; Eames Plastic Armchair RE DAL – Charles & Ray Eames; Plate Dining Table – Jasper Morrison; Wiggle Side Chair – Frank Gehry; Vases Decoupage, Feuille – Ronan & Erwan Bouroullec; Girard Ornaments, Sun&Moon – Alexander Girard Bij de garage keert dezelfde oud en nieuw interieur terug, waardoor hoofdgebouw en bijgebouw visueel bij elkaar blijven.