Paviljoenvilla met patio
Op een achterin gelegen perceel krijgt de paviljoenvilla met patio vanzelf iets terughoudends. De woning telt maar één bovengrondse bouwlaag, waardoor het volume laag blijft en zich rustig in de omgeving voegt. Die discretie is hier geen bijzaak maar het uitgangspunt van de plattegrond. Binnen die compacte opbouw ligt de nadruk op zichtlijnen, uitsparingen en licht. De villa met patio werkt niet met gebaren naar buiten, maar met zorgvuldig gesneden openingen in het plan.
Een rechthoekig plan met een duidelijke route
Het grondplan is rechthoekig en leest bijna als een heldere ruggengraat. Een centrale circulatie- en zichtas verdeelt de ruimtes logisch, zonder dat de route geforceerd aanvoelt. Vanuit die as ontvouwt de woning zich stap voor stap, met doorzichten die verder reiken dan één kamer. De paviljoenwoning krijgt daardoor een rustige ordening: geen losse opeenvolging van vertrekken, maar een lijn die het plan bijeenhoudt en tegelijk openbreekt waar licht nodig is.
Die openingen zijn essentieel. De eerste uitsnijding tekent een U-vormig terras uit het volume en maakt een directe verbinding met de ondergrondse poolhouse. De tweede uitsnijding vormt de lichtpatio, die daglicht naar de kelder trekt. In plaats van een gesloten onderbouw ontstaat daar een reeks ruimtes die meeprofiteren van licht van boven. Vooral de kinderslaapkamers, bar, tv-hoek en poolruimte krijgen daardoor een andere verhouding tot het maaiveld dan je in een kelder zou verwachten.
De patio als lichtbron voor de ondergrondse ruimtes
De lichtpatio is meer dan een opening in het dakvlak of plan. Ze is een architectonische ingreep die de ondergrond leesbaar maakt. Licht valt diep naar binnen en maakt de wanden, vloeren en doorgangen minder zwaar. Dat effect zie je vooral in de ruimtes ondergronds, waar het daglicht niet alleen binnenkomt maar ook richting geeft. De patio legt een zachte helderheid over delen van het programma die normaal verborgen blijven, en verbindt ze visueel met het ritme van de woning boven.
De twee uitsnijdingen zorgen ook voor verschillende soorten buitenruimte. Het U-vormige terras omsluit een besloten buitenplek, terwijl de patio juist een verticale beweging introduceert: open naar boven, verbonden met het interieur. Samen maken ze van deze paviljoenvilla met patio een woning waarin buitenruimte niet aan de rand ligt, maar in het midden van het plan wordt gesneden. Dat levert een wisselwerking op tussen omhulling en openheid die je in elke overgang voelt.
Een inkommuur in natuursteen leidt naar binnen
De toegang wordt gemarkeerd door een muur in natuursteen. Die wand leidt niet alleen naar de ingang, maar zet ook de toon voor wat volgt. In de inkomhal ligt een glazen vloer waardoor de wijnkelder zichtbaar wordt. Dat ene gebaar verandert de entree in een plek met diepte. Je kijkt letterlijk door de vloer heen, terwijl de ruimte erboven helder en strak blijft. De overgang naar binnen krijgt daardoor een onverwacht laag perspectief.
Glazen vloer met zicht op de wijnkelder
Onder de glazen vloer ligt de wijnkelder als een stille aanwezigheid. Het is geen showelement dat de aandacht opeist, maar een detail dat de beweging door het huis vertraagt. In de inkomhal werkt dat goed: de vloer trekt het oog omlaag, terwijl de natuurstenen wand en de lijnen van de ruimte het parcours verder sturen. Vanuit hier krijgt ook het ruime homeoffice toegang. Dat kantoor kijkt uit op de tuin en blijft tegelijk onderdeel van dezelfde rustige ruimtelijkheid als de rest van de woning.
Warmte in steen en hout, van buiten naar binnen
Warme tinten natuursteen en hout lopen door in zowel de buiten- als binnenzijde. Die keuze maakt de overgangen tussen de ruimtes leesbaar zonder ze hard te markeren. Steen geeft gewicht aan de wanden en de toegang, hout verzacht vlakken en tactiele zones. Samen brengen ze de woning dicht bij de materialen waarmee ze is opgebouwd. In plaats van een nadrukkelijke stijlkeuze ontstaat een sobere materialiteit die de ruimtes verbindt, van de inkom tot aan de leefzones rond de patio.
Ook in de leefruimte blijft die materiaallijn zichtbaar. De foto’s tonen een zithoek met open haard, een glazen wand en grote raampartijen die het zicht naar buiten openleggen. De haard zit niet los in de ruimte maar maakt deel uit van een bredere compositie van glas, vloer en muur. De glazen wand houdt het zicht lang, terwijl het witte vloervlak licht terug de kamer in kaatst. Daardoor krijgt de woonkamer een helder en rustig centrum, zonder dat het beeld vlak wordt.
Zithoek met open haard en zichtlijnen
De zithoek met open haard werkt als ankerpunt in het interieur. De haard zit in de wand en trekt de blik naar één kant, terwijl de omliggende glaspartijen het zicht weer losmaken. Dat spel tussen focus en doorzicht past bij de centrale zichtas van de woning. Je voelt hoe de plattegrond niet alleen in bovenaanzicht helder is, maar ook in de manier waarop je door de kamers kijkt. De woonkamer, patio en buitenruimte reageren op elkaar zonder dat een van die onderdelen het beeld domineert.
Ondergrondse kamers die niet gesloten aanvoelen
De kelderruimtes krijgen dankzij de lichtpatio een verrassend directe relatie met daglicht. Kinderslaapkamers, bar, tv-hoek en poolruimte blijven ondergronds, maar lijken niet weggestopt. Het licht verandert de manier waarop de ruimtes leesbaar zijn: wanden worden minder zwaar, doorgangen krijgen diepte en de functies onder de patio voelen niet langer afgesneden van de rest van de woning. Voor een villa met patio is dat een belangrijk onderdeel van het plan, omdat de onderbouw hier een volwaardige laag in het geheel vormt.
Ook de directe toegang tot de ondergrondse poolhouse via het U-vormige terras speelt daarin mee. Buiten en ondergronds staan niet tegenover elkaar, maar sluiten op elkaar aan via een korte, duidelijke beweging. Het terras vangt het volume op en maakt de overgang leesbaar. Zo blijft de woning compact aan de buitenkant, terwijl ze ondergronds verschillende ruimtes en niveaus samenbrengt rond licht, zicht en beweging. De paviljoenwoning haalt haar kwaliteit niet uit massa, maar uit de manier waarop openingen het plan sturen.
De lijst met uitvoerders en materialen onderstreept hoe breed de woning is opgebouwd, van ruwbouw en buitenschrijnwerk tot parket, meubelwerk, tuin en zwembad. In het interieur blijft de combinatie van natuursteen, hout en glas het meest aanwezig. Dat is ook wat de foto’s het duidelijkst laten zien: een woning die zich inhoudt aan de buitenrand, maar binnen juist werkt met zicht, licht en materie. De paviljoenvilla met patio laat zien hoe weinig middelen nodig zijn wanneer de plattegrond precies is getekend.
Wil je meer zien van Schellen+ Architecten? Bekijk de pagina van Schellen+ Architecten voor meer projecten en bedrijfsinformatie.








