Witte volumes liggen hier niet los van elkaar, maar schuiven in elkaar als delen van één helder opgebouwd huis. De begane grond bestaat uit twee rechthoekige bouwdelen, waarvan er één negentig graden is gedraaid. Tussen die twee ligt een glazen pui die de entree markeert en tegelijk het zicht naar de achtertuin openhoudt. Die ingreep zet meteen de toon voor deze villa: persoonlijke architectuur die niet draait om opsmuk, maar om maatwerk in maat, richting en licht.

Witte sculptuur met grote glaspartijen

Vanaf de buitenzijde leest de woning als een stapeling van strakke vlakken. De eerste verdieping staat als een rechthoekig volume boven de twee delen van de begane grond, waardoor het geheel compact en bijna monolithisch oogt. De witte gevelvlakken versterken dat beeld, terwijl de grote glaspartijen de massa openbreken. Het resultaat is een minimalistische villa waarin gesloten en open delen precies op spanning blijven. Aan de rand van het perceel krijgt het huis daardoor het karakter van een witte sculptuur in het landschap.

De grote raampartijen zijn niet alleen ingezet om licht binnen te halen. Ze trekken het uitzicht van buiten naar binnen en verbinden de woonruimtes met het groen rondom de woning. Ook in de gevelbeelden is dat zichtbaar: zwarte raamkaders snijden scherp door het witte volume, terwijl een terras en de reflectie van water langs de gevel de strakke lijnen nog nadrukkelijker laten lezen. De villa met grote glaspartijen gebruikt het landschap dus als onderdeel van de plattegrond, niet als decor op afstand.

Glazen pui als entree en zichtlijn

De glazen pui entree doet meer dan toegang geven tot het huis. Hij legt de route vast, brengt daglicht diep de woning in en laat al bij binnenkomst een doorkijk naar de achtertuin ontstaan. Die transparante overgang maakt de inkomruimte ruim zonder veel gebaar. In de beelden komt dat terug in de heldere hal, met witte wandvlakken, een rustige vloerzone en een strakke lijnvoering rond de trap. De entree is daarmee een scharnierpunt tussen de twee volumes, niet een los toegevoegd tussenstuk.

Diezelfde helderheid loopt door in de organisatie van de woning. De primaire woonfuncties zijn op de begane grond geplaatst, zodat de villa levensloopbestendig is opgezet. Woonkamer, keuken en master bedroom liggen op één niveau, met daarbij een en-suite wellness badkamer en inloopkasten. Ook een kantoorruimte aan huis was onderdeel van de wens. Niet elk onderdeel hoeft zichtbaar op de foto’s te staan om het plan leesbaar te maken: de plattegrond laat vooral zien dat gebruik en ruimtelijke rust hier samen zijn ontworpen.

Een levensloopbestendige woning met rust op de begane grond

De keuze om de belangrijkste functies beneden te leggen geeft de woning een andere logica dan een klassieke villa met een nadrukkelijke bovenverdieping. De master bedroom ligt dicht bij de badkamer en de kastruimte, waardoor dagelijkse bewegingen kort blijven. In de beelden van het interieur verschijnt die nuchtere indeling in de overgang van hal naar trap, maar ook in de manier waarop materialen zijn toegepast: witte wanden, donkere vloertegels, hout op de treden en ingetogen plafondspots. Het geheel voelt niet druk, wel precies opgebouwd.

De achterkant van de woning krijgt extra diepte door een besloten veranda aan achterzijde van maar liefst tien meter breed. Die lengte maakt de overgang naar buiten breed en bruikbaar, zonder dat de woning zijn strakke lijn verliest. In combinatie met de glazen pui ontstaat een duidelijke volgorde: binnen, overgang, buiten. De veranda vormt zo een rustige rand aan de achtergevel en geeft de leefruimtes een beschutte plek op het niveau van de tuin. Het is een van de onderdelen die de maatwerk villa haar eigen ritme geven.

Interieur met scherpe lijnen en rustige contrasten

Binnen wordt het palet klein gehouden. Witte kasten, donkere werkvlakken en diepe vloertegels bepalen het beeld van de keuken. De opstelling is strak en gesloten, met een lange lijn van ingebouwde apparatuur en een zwart kookvlak als visueel anker. Door het grote raam naast de keuken komt daglicht diep het interieur in, waardoor de harde contrasten niet zwaar worden. De ruimte blijft helder, maar niet koel; het is vooral de precisie van de afwerking die opvalt.

De trapzone laat hetzelfde zien, maar dan in beweging. Houten treden lopen langs witte wandvlakken omhoog, met een duidelijke leuninglijn en een donkere vloerzone aan de voet van de trap. In een van de beelden vouwt de trap zich in een hoek van het huis als een smalle, geometrische opbouw. Ook hier geen overdaad, wel aandacht voor lijn en overgang. De hal vormt daardoor een stille tussenruimte die de verschillende onderdelen van de woning aan elkaar knoopt.

Wellness badkamer als compact onderdeel van het plan

De wellness badkamer is geen los statement, maar een onderdeel van de begane-grondindeling. Dubbele wastafels, mozaïekaccenten en donkere vloertegels geven de ruimte structuur. Het ligbad staat rustig in de kamer, met daarachter een wandvlak dat met mozaïek is bekleed. Inbouwspots houden het plafond vlak en sober. Door de gekozen materialen leest de badkamer als een compacte, zorgvuldig geordende ruimte binnen het grotere geheel van de levensloopbestendige woning.

Diezelfde soberheid werkt door in de manier waarop de woning met energie en techniek is georganiseerd. De plattegrond is ontworpen om maximaal gebruik te maken van passieve zonne-energie. Daar komen hoogwaardige isolatie, een warmtepomp met warmte-terug-winningssysteem en zonnepanelen bij. Het zijn geen zichtbare gebaren, maar ze vormen wel de achtergrond van het ontwerp. De architectuur blijft daardoor niet alleen rustig in aanzicht, maar ook in gebruik. De technische keuzes zijn opgenomen zonder dat ze het beeld bepalen.

Water, tuin en een stille rand langs het huis

Naast de woning ligt een natuurlijke zwemvijver met helofytenfilter. In de buitenbeelden werkt dat water als een spiegelende strook naast de gevel, precies op de plek waar het witte volume en de donkere bestrating elkaar raken. Het filter is bedoeld om de waterkwaliteit optimaal te houden zonder elektriciteit en giftige stoffen. Daarmee krijgt de buitenruimte een eigen technische laag, maar wel één die nauwelijks zichtbaar hoeft te zijn. Wat je ziet is vooral rust in het oppervlak en scherpte in de lijn van de oever.

Juist in die combinatie van gesloten volumes, glas, veranda en water laat de villa zien waar persoonlijke architectuur over gaat. Niet over één sterk gebaar, maar over keuzes die samen een plan vormen dat past bij de manier van wonen. De glazen pui als entree, de brede veranda aan de achterzijde, de slaapkamers en badkamer op de begane grond en de grote glaspartijen rond de leefruimtes maken de woning leesbaar vanaf de eerste blik. Het huis blijft strak en wit, maar krijgt door de indeling en de zichtlijnen een uitgesproken eigen logica.

Fotografie: Chiel de Nooye