Het riet volgt de schuine dakvlakken en zet meteen de toon: een vrijstaande villa die zich terughoudend opstelt, maar van binnen veel ruimte opent. Op het grote kavel staan twee vrijstaande villa’s met een vergelijkbare plattegrond en inhoud, terwijl sfeer en materialisering per woning verschillen. Juist die tweedeling maakt het project leesbaar. Het hoofdvolume blijft bescheiden, zodat het zich voegt in het historische ritme van de straat, terwijl aanbouwen naast en achter de woning de plattegrond ruimer laten uitwaaieren.

Twee vrijstaande villa’s op één groot kavel

De twee vrijstaande villa’s staan los van elkaar op een terrein van circa 2500 m2, vlak bij het bos. De opzet is helder: twee woningen met dezelfde basis, maar zonder spiegelbeeldig effect. In de ene villa speelt materiaal een andere rol dan in de andere, waardoor elk huis een eigen gezicht krijgt. Het gemeentelijke uitgangspunt voor een zadeldak is zichtbaar in de daklijn, die de woningen compact houdt en toch genoeg ruimte laat voor de onderliggende uitbreiding.

Vanaf buiten werkt de verhouding tussen hoofdvolume en aanbouwen nauwkeurig. Het centrale volume is ingetogen van maat, terwijl de zij- en achteraanbouwen de woning breder en dieper maken. Daardoor ontstaat een villa die niet op één blok leunt, maar op een reeks volumes. Die opbouw sluit aan op de lange kavelstructuur en geeft de huizen meer diepte richting tuin en terrassen. Het ondergrondse extra volume blijft uit het zicht, maar vergroot de gebruiksruimte aanzienlijk.

Ondergronds extra ruimte, bereikbaar via de hellingbaan

Onder het maaiveld is extra inhoud toegevoegd, bereikbaar via een hellingbaan. Die route maakt de kelderverdieping onderdeel van het dagelijks gebruik, in plaats van een vergeten laag onder de woning. Daar liggen een wasruimte, wellness en garage naast elkaar. Het is een combinatie die de bovengebouwen ontlast en de woning meer functies geeft zonder het profiel van buiten te verzwaren. De ondergrondse uitbreiding laat zich lezen als een slimme verschuiving van programma naar beneden.

Ook de hoofdruimte is gericht op rust en beschutting. Daar zijn een bed en badkamer samengebracht, waardoor het programma van de woning zich niet alleen over verdiepingen verspreidt, maar ook horizontaal wordt georganiseerd in een logische volgorde. De bovenverdieping biedt vervolgens slaapkamers voor onder andere de kinderen. Zo ontstaat een duidelijke scheiding tussen slapen, verzorgen, wassen en parkeren, met de centrale leeflagen daar tussenin.

Daglicht door grote raampartijen

Wat in het interieur direct opvalt, is hoeveel licht er door de grote raampartijen binnenkomt. De zon schijnt door het hele huis, en dat is niet alleen een kwestie van glas, maar van positie en openingen. Tussen de zuid- en westgevel ligt een grote woonkamer, waardoor het licht op verschillende momenten van de dag anders over vloer en wanden schuift. De ruimte voelt breed, met zichtlijnen die doorlopen naar de keuken en verder naar buiten.

De open leefruimte werkt als schakel tussen wonen, eten en naar buiten gaan. Woonkamer en keuken grenzen aan terrassen en tuin, zodat de overgang niet abrupt is maar in stappen verloopt. De grote glasvlakken trekken het groen naar binnen, terwijl de terrassen een verlenging van de leefruimte vormen. In plaats van een gesloten kern is hier gekozen voor een woning die zich opent op meerdere kanten, met ramen die niet enkel licht halen, maar ook richting geven.

Dubbele hoogte en maatwerk in de leefruimte

In de open leefruimte is de hoogte voelbaar. De plafonds lopen royaal door en geven de kamer een dubbel karakter: aan de ene kant een gezinsruimte die dagelijks gebruikt wordt, aan de andere kant een plek waar de schaal even groter aanvoelt. Donkere maatwerkkasten en wandvlakken brengen ritme in die openheid, zonder de ruimte af te sluiten. De ingewerkte spots en witte plafondvlakken houden het beeld licht en precies.

De keuken sluit hier direct op aan. Een wit eiland vormt het middelpunt, met daarachter donkere kasten en open vakken. Dat contrast is niet alleen visueel, maar ook ruimtelijk: het eiland markeert de grens tussen werken en verblijven, terwijl de open verbinding met de woonkamer intact blijft. Door de grote raampartijen langs de leefzone blijft het geheel helder, ook wanneer de dag buiten al zakt. De keuken is daarmee geen losse ruimte, maar onderdeel van dezelfde open leefruimte.

Rustiger van vorm, rijker in gebruik

De gekozen opzet past bij de straat waar lintbebouwing het ritme bepaalt. Het hoofdvolume houdt de schaal in toom, terwijl de villa’s via hun aanbouwen en ondergrondse laag meer ruimte krijgen dan de buitenkant in eerste instantie verraadt. Die spanning tussen ingetogen maat en royale indeling is overal voelbaar. Het maakt de woningen minder nadrukkelijk in het straatbeeld en juist sterker in het gebruik. Binnen is de route helder, buiten blijft het profiel rustig.

De consequentie van die aanpak zie je terug in de manier waarop de woning zich verspreidt over lagen. Boven liggen slaapkamers, beneden de wellness, wasruimte en garage, en op de woonlaag ligt het accent op licht, zicht en contact met de tuin. De villa’s verschillen in sfeer en materialisering, maar delen dezelfde logica: een bescheiden hoofdvolume, een zadeldak als verplicht kader en daaronder een indeling die groter voelt dan de buitenmaat doet vermoeden.

Terrassen en tuin als verlengstuk van de woonlaag

Aan de tuinzijde blijven de bewegingen open. De woonkamer en keuken staan direct in contact met de terrassen, waardoor meubels, glas en bestrating als één gebruikszone gelezen worden. Daar waar de woning zich aan de straatzijde ingetogen gedraagt, wordt aan de achterkant ruimte gemaakt voor doorzicht en buitenleven. Het resultaat is een villa die niet draait om één representatief front, maar om de manier waarop volumes, licht en buitenruimte samen een dagelijkse route vormen.

De materialisering versterkt dat beeld zonder het te overstemmen. Het riet verzacht de daklijn, de grote glasvlakken zetten de openingen scherp neer en de compacte hoofdvorm houdt de woning leesbaar. Binnen zorgen lichte vloeren, donkere maatwerkelementen en een badkamer met vrijstaand ligbad voor contrast in gebruik en sfeer. Zo krijgt elke laag van het huis een eigen rol, terwijl het geheel zich steeds opnieuw opent naar licht, terrassen en tuin.