Een rieten kap, baksteen en zwarte delen zetten meteen de toon. Op het erf stond een oude woonboerderij die zijn karakter nog liet zien, maar bouwkundig op was. Bij deze huis verbouwen-opgave is die basis niet weggepoetst, maar opnieuw opgebouwd. De nieuwe woning houdt de herkenbare boerderijvorm vast en voegt daar meer ruimte en comfort aan toe, zonder de zichtbare sporen van het erf en de agrarische herkomst te verliezen.

Een woonboerderij met rieten dak die opnieuw is opgebouwd

De vervangende nieuwbouw vertrekt vanuit de oude hoofdvorm. De rieten kap legt een zachte lijn over het volume, terwijl het metselwerk en de donkere geveldelen het huis stevig in het landschap plaatsen. Juist in die combinatie wordt duidelijk wat hier is gezocht: karakter behouden bij verbouwing, maar wel met een woning die weer klopt in opzet en maat. Het gebouw oogt vertrouwd als woonboerderij met rieten dak, al is de indeling opnieuw doordacht.

Van buiten oogt de woning vrijstaand en helder opgebouwd. De voorzijde leest als een traditioneel voorhuis, de achterzijde meer open en directer. In de beelden vallen de grote ramen, de zwarte accenten en het erf met terrasbestrating en groen direct op. Die overgang van gesloten naar open maakt de opbouw van het huis goed leesbaar. Het is geen losstaande verbouwing, maar een herinterpretatie van een boerderijwoning waarin de volumes bewust van elkaar verschillen.

Het eikenhouten gebint als vaste lijn door het huis

Het eikenhouten gebint in huis vormt de ruggengraat van de woning. Dat constructieve element is niet verstopt, maar keert juist terug in het interieur en geeft de ruimtes een duidelijke structuur. De houten lijnen brengen ritme in het huis en maken zichtbaar hoe de nieuwe opbouw aan de oude boerderijlogica is gekoppeld. Daardoor blijft de constructie leesbaar, ook wanneer de woonruimtes verder zijn geopend dan in de oorspronkelijke boerderij mogelijk was.

Die keuze werkt vooral in de overgang van buiten naar binnen. Waar de kap en de gevels het silhouet bepalen, laat het hout binnen zien hoe de woning is gedragen. Het eikenhouten gebint in huis is daarmee meer dan een technisch vertrekpunt; het is een zichtbaar onderdeel van de beleving van de ruimtes. In een verbouwing als deze maakt zo’n structuur het verschil tussen een neutrale nieuwbouwwoning en een huis dat verwijst naar zijn voorganger.

Voorgevel met handvorm gevelsteen en luiken

De voorgevel is opgebouwd met een originele gevelindeling en handvorm gevelsteen. Die keuze geeft de straatzijde een meer ambachtelijke textuur dan een vlakke, strakke gevel zou doen. De steen vangt het licht op verschillende manieren, zeker rond de raamopeningen, waar de metselwerkdetails goed zichtbaar blijven. De gevel leest rustig, maar niet vlak. Door de bestaande indeling te behouden blijft het voorhuis herkenbaar als boerderijdeel.

Raamkozijnen met luiken als functioneel detail

De grote raamkozijnen in de voorgevel zijn voorzien van passende, functionele luiken. Ze zetten het ritme van de gevel verder aan en geven de openingen extra diepte. In de beelden vallen vooral het contrast tussen kozijn, luik en steen op. Het zijn geen losse toevoegingen, maar onderdelen die de gevel helpen lezen als een woonboerderij met duidelijke boerderijkenmerken. Zo krijgt het huis aan de voorkant een beheerst beeld, met precies genoeg openheid om licht binnen te laten.

Juist in de voorgevel komt de wens om karakter behouden bij verbouwing goed naar voren. De originele indeling blijft voelbaar, terwijl de nieuwe uitvoering voldoet aan de eisen van nu. De handvorm gevelsteen voorgevel en de luiken dragen daar zichtbaar aan bij. Samen zorgen ze voor een gevel die niet teruggrijpt naar decoratie, maar naar een herkenbare opbouw met logische verhoudingen en duidelijke openingen.

Het achterhuis als opener woondeel

Aan de achterzijde verandert het beeld. Daar zijn zwarte gevelplanken toegepast, waardoor het achterhuis zich duidelijk onderscheidt van het voorhuis. De donkere bekleding verwijst naar de agrarische roots van de boerderij en laat de daklijn en openingen sterker uitkomen. In de foto’s versterkt het contrast tussen het donkere hout, het riet en de groene tuin de gelaagdheid van het geheel. De woning blijft één geheel, maar elk deel heeft een eigen houding.

Bij de woonkeuken zijn grote glaspuien aangebracht. Daardoor schuift het zicht meteen naar buiten, richting tuin en landschap. Binnen en buiten staan hier dicht op elkaar, niet als beeldspraak maar letterlijk via het glas. De grote glaspuien woonkeuken maken de ruimte lichter en directer, en ze leggen de relatie met het erf en de groene randen van het perceel open. Dat contact is een belangrijk onderdeel van deze woning met zicht op tuin en landschap.

Woning met zicht op tuin en landschap

De tuin en het erf komen in dit project niet als decor op de achtergrond te staan. Het terras met betontegels, de grindstrook en de groene buitenruimte liggen direct tegen de woning aan en versterken de wisselwerking met het achterhuis. Vanuit de leefruimte wordt die buitenruimte breed meegenomen. Vooral de glaspartij bij de woonkeuken maakt de oriëntatie naar buiten helder. De woning met zicht op tuin en landschap krijgt daardoor een open achterzijde, zonder dat het huis zijn boerderijkarakter verliest.

Wat dit huis verbouwen-project sterk maakt, is de manier waarop oude herkenning en nieuwe ruimte elkaar hier aanvullen. De rieten kap, het gebint, de handvorm gevelsteen en de luiken geven het huis een duidelijke boerderijbasis. De zwarte gevelplanken en de grote glaspuien trekken het geheel vervolgens open naar de tuin. Zo ontstaat een woonboerderij met rieten dak die niet alleen terugkijkt naar het verleden, maar vooral opnieuw bruikbaar is gemaakt voor dagelijks wonen.