De houten lamellen geven de woning direct een ander ritme. Achter die nieuwe huid schuilt een jaren zestig woning verbouwing waarin bijna elk onderdeel is herzien: de indeling, de verbinding met de tuin, de gevelafwerking en de route door het huis. De vraag was helder. Meer licht, meer rust, een groot zicht op het water en ruimte voor logees. Dat uitgangspunt leidde tot een vernieuwbouwing woning met een grote vide in de woonkamer en een duidelijke scheiding tussen de oude structuur en de nieuwe ingreep.

Een nieuwe indeling rond een grote vide in de woonkamer

De woonkamer kreeg de ruimste ingreep. In het midden van het huis is een grote vide gemaakt, waardoor de leefruimte omhoog trekt en de verdieping zichtbaar wordt in het hart van de woning. Het effect zit niet in een decoratief gebaar, maar in de manier waarop licht en zichtlijnen doorlopen. De grote vide in woonkamer maakt de schaal van het interieur leesbaar en haalt de bovenverdieping letterlijk in het zicht. Daardoor voelt de plattegrond opener, zonder dat de woning zijn compacte karakter verliest.

De nieuwe indeling volgt die openheid. Waar de woning bij aankoop nog vrijwel origineel was, is nu een plan ontstaan waarin de ruimtes elkaar logisch aanvullen. De woonkamer staat niet los van de verdieping, maar raakt die via de vide en de grote overloop erboven. Dat geeft de woning een duidelijke binnenroute. Je ziet vanaf beneden al hoe de ruimtes op elkaar reageren, terwijl de rustige afwerking de aandacht bij de vloeren, wanden en daglichtval houdt.

De achterzijde kreeg extra diepte

De woonoppervlakte is vergroot door de woning uitbouw achterpui, anderhalve meter diep. Dat klinkt bescheiden, maar in de praktijk verandert het de maat van de leefruimte en de relatie met buiten. De achtergevel schuift naar achteren, waardoor er meer ruimte ontstaat tussen zithoek, daglicht en tuinzijde. Het zicht loopt ver door, en juist dat lange spoor van licht past bij de wens om de woning lichter en rustiger te maken.

De tuin grenst aan het water, en de woning is daar nadrukkelijk op gericht. Niet met grote woorden, maar met openingen en een indeling die het uitzicht niet onderbreekt. De uitbouw werkt als een praktische ingreep die de woonkamer meer breedte geeft en tegelijk de overgang naar buiten verzacht. Het resultaat is een leefruimte die ruimer leest vanaf de vloer, zonder dat de gevel zijn ingetogen karakter verliest.

Garage bij woning en een nieuwe plek voor logees

De garage bij woning is een belangrijk onderdeel van de verbouwing. De voormalige garage is in het woonprogramma opgenomen en kreeg een nieuwe functie als logeer werkkamer badkamer. Daarmee is een deel van het huis veranderd van opslagruimte in een volwaardige extra zone voor dagelijks gebruik en verblijf. De verandering is functioneel, maar ook ruimtelijk: de woning krijgt een extra laag, zonder dat daar een losse aanbouw voor nodig was.

Die nieuwe bestemming past bij de wens om logees te kunnen onderbrengen. De ruimte is niet als restplek behandeld, maar als een onderdeel dat mee doet in de indeling. In de bron staat ook dat de verdieping een grote overloop heeft in open verbinding met de vide in de woonkamer. Zo ontstaat een helder patroon: beneden de leefruimte met hoogte, boven de slaapverdieping met meerdere kamers en de badkamer, en daarnaast de voormalige garage als flexibele aanvulling op het programma.

Cederhout als nieuwe huid voor de gevel

De gevel met cederhouten lamellen is het meest zichtbare nieuwe gebaar aan de buitenzijde. De lamellen geven de woning een horizontaal ritme dat goed werkt naast de grote glaspartijen en donkere kozijnen. Het hout is geen losse bekleding die op afstand blijft, maar een onderdeel van de samenstelling van de gevel. De elektrisch bedienbare zonwering loopt mee in dat beeld en voegt een technisch element toe zonder de gevel onrustig te maken.

Juist in de detaillering zit de kracht van deze verbouwing. De voordeur is zorgvuldig meegenomen in het nieuwe gevelbeeld, zodat toegang en huid van de woning op elkaar aansluiten. In plaats van een verzameling afzonderlijke ingrepen is er een helder geheel ontstaan van hout, glas, schaduw en openingen. De jaren zestig woning verbouwing maakt de oorspronkelijke robuustheid niet ongedaan, maar plaatst die in een strakkere, rustigere verschijning.

Horizontale lijnen en gecontroleerd daglicht

De horizontale ceder lamellen werken samen met de zonwering en de raamopeningen. Daardoor ontstaat een gevel die het licht niet alleen binnenlaat, maar ook filtert. Het is een subtiel mechanisch effect: de zonwering kan reageren op de stand van de dag, terwijl het hout de maat en richting van de gevel bewaakt. Vanaf buiten blijft de gevel daardoor leesbaar als een vlak met diepte, in plaats van een glad scherm.

Ook in het interieur zie je dat dezelfde rust is aangehouden. De beelden tonen lichte wandvlakken, donkere kozijnen en een open vide-achtige zichtlijn. Een trap met donkere treden loopt in een wit kader omhoog en benadrukt het verticale spoor in de woning. De maatwerknis met open vakken laat zien hoe opbergruimte en wandvlak in elkaar grijpen zonder zwaar te worden. Het zijn kleine ingrepen, maar ze sturen het gebruik van de ruimte merkbaar.

Bovenverdieping met overloop, slaapkamers en badkamer

Boven ligt een grote overloop die direct contact houdt met de vide. Daardoor is de verdieping geen afgesloten gangzone, maar een open schakel tussen de kamers. De ouderslaapkamer met aangrenzende badkamer, twee kinderkamers en een kinderbadkamer liggen rond die overloop gegroepeerd. De opzet maakt de bovenverdieping overzichtelijk en laat tegelijk lucht toe in het hart van het huis.

In de beeldserie komt ook een strakke moderne badkamer terug. Zwarte vloertegels, een houtkleurig wastafelmeubel en een witte wastafelbak geven het vertrek een nuchtere uitstraling. Er wordt niets opgevoerd dat niet nodig is: rechte vlakken, donkere accenten en een compacte opstelling. Dat past bij de rest van de woning, waar het beeld steeds draait om de verhouding tussen materiaal, licht en maat.

Een interieur dat de verbouwing zichtbaar houdt

De kracht van deze woning zit in het feit dat de verbouwing leesbaar blijft. De grote vide in woonkamer, de uitbouw aan de achterzijde en de nieuwe gevelafwerking met cederhout zijn niet verstopt achter een glad eindbeeld. Je ziet nog steeds waar de ingreep zit en hoe de woning is opgerekt. Tegelijk is het resultaat rustig genoeg om dagelijks te gebruiken, met heldere overgangen tussen wonen, werken, logeren en slapen.

Die leesbaarheid maakt de jaren zestig woning verbouwing sterk. Niet één element draagt het project, maar de samenhang tussen volume, gevel en indeling. De woning is onherkenbaar veranderd, zoals de bron het zelf benoemt, maar wel op een manier waarin de oorspronkelijke massa nog voelbaar blijft. Dat geeft de verbouwing richting en voorkomt dat de ingreep alleen als beeld werkt. Hier stuurt de architectuur het gebruik, en andersom.